Er schuilt een geruststellende ironie in het feit dat we onze kostbaarste bron—tijd—beheren met apps die precies die tijd opslokken. We swipen, loggen, taggen en timen alsof het universum een backlog heeft die je kunt clearen met een update. Intussen tikt de klok, geheel offline.
Productiviteitstheater, nu met donker thema
Elk kwartaal verschijnt er een nieuwe tool die belooft dat je leven eindelijk frictieloos wordt, mits je de onboarding van 27 stappen doorloopt en drie integraties accepteert die je niet nodig had. We noemen het vooruitgang, omdat de interface glad is en de micro-animaties mee knipogen.
Het resultaat is een toneelstuk waarin jij de hoofdrol speelt als de hypergeoptimaliseerde versie van jezelf. De bijrollen? Eindeloze notificaties die je ritme met chirurgische precisie versnipperen. En wanneer je eindelijk in de flow komt, vraagt de app beleefd om een review. Vijf sterren voor het doorbreken van mijn concentratie; kunst verdient erkenning.
Features die je aandacht fileren
Je krijgt heatmaps, streaks, badges, en dashboards met kleuren die harder schreeuwen dan je inbox. Alles om je te helpen vergeten dat het echte werk geen confetti geeft. Je doelen vrolijk in KPI’s persen is een geweldige manier om betekenis te reduceren tot meetbare ruis. Maar hé, als het niet in een grafiek past, heeft het dan wel bestaan?
Privacy: die kleine lettertjes achter de confetti
Natuurlijk is je data veilig, zeggen ze; hij is slechts gedeeld met ‘vertrouwde partners’ die jouw focus ondersteunen door hem te verkopen. De AVG is een soort minimalistisch wandrek: staat mooi, draagt weinig. Maar voel je vrij om je innerlijke rust uit te besteden aan een A/B-test die bepaalt of je melding rood of oranje moet zijn.
Minimalisme als decor, maximalisme als default
We schrijven “less is more” in serif en plakken het boven een werkplek vol schermen, timers, en een plant die al drie sprints om water vraagt. Het nieuwe minimalisme is vooral visueel; onder de motorkap draait een dampende machine van compulsieve optimalisatie. We noemen dat focus, het lijkt meer op aandachtsschuld met variabele rente.
Misschien is het radicaalste productiviteitshack wel onzichtbaar: een moment zonder telraam, gamification of cloud. Een enkel, saai uur waarin niemand applaudisseert en niets piept. Het zal geen badge opleveren en je streak breken, zeker. Maar er gebeurt iets wonderlijks als we de kermis even verlaten: werk verandert weer in maken, en tijd in leven—zonder dat iemand het op je dashboard hoeft te laten zien.
