Zoetermeer heeft weer een avondlijk hoogtepunt beleefd: tussen 20.00 en 20.30 uur werd op de Bijdorplaan een man beroofd. Een halve aflevering true crime, live uitgezonden op nat asfalt, met toevallig voorbijfietsend publiek en lantaarns als spotlights. De burgemeestersstem in je hoofd zegt: alert blijven, mensen! De cynicus fluistert: ja hoor, weer een post-werkdag-souvenir voor de statistieken. En ondertussen vraagt de politie of iemand de verdachte herkent. Natuurlijk, want niets zegt ‘veilig stadsweefsel’ zoals crowdsourcing met een vleugje adrenaline.
De veiligheidsshow op de Bijdorplaan
De Bijdorplaan — die keurige strook asfalt tussen kantoren, bushaltes en onschuldige struiken — blijkt het perfecte decor voor alledaags ongemak. Niet omdat het per se gevaarlijk oogt, maar juist omdat het zo ontzettend gewoon is. Het is het soort plek waar je denkt aan boodschappen, niet aan berovingen. En dat maakt het dus bij uitstek het toneel waarop de banaliteit van misdaad het best tot haar recht komt.
De timing? Precies in het schemerige venster waarin de dag niet meer verantwoordelijk is en de nacht nog geen schuld erkent. Tussen acht en half negen veranderen routine en route in risicofactoren. Een tegenvallende maandag, maar dan op zondag.
Het tijdvenster van de verwarring
Er wordt zelden zo efficiënt met halfuren omgesprongen als in misdaadberichten. Vijftien minuten om ergens te zijn, vijftien minuten om te doen alsof je niets zag. Wat volgt is de bekende oproep: herkent u de verdachte? In andere woorden: de samenleving als stagiair opsporing. Niet onbegrijpelijk — ogen zijn overal — maar ook een signaal dat veiligheid in 2025 steeds vaker een co-productie is, met het publiek in de bijrol en het toeval als regisseur.
Publieke waakzaamheid als totaalspektakel
We noemen het ‘alert’ en ‘sociale betrokkenheid’, wat erg netjes klinkt voor iets dat in de praktijk vaak voelt als improvisatietheater met slechte belichting. Toch is er een waardevolle kern: mensen zien dingen, onthouden details, en soms is een kleine herinnering precies de draad die een zaak los trekt. Niet heldhaftig, wel effectief — en dat is doorgaans genoeg.
Wat jij wél kunt doen
Heb je iets gezien rond de Bijdorplaan op zondag 28 april tussen 20.00 en 20.30 uur? Deel het dan met de politie. Herken je iemand op de beelden of viel er een detail op dat je nu pas betekenis geeft? Meld het. Geen amateurdetective spelen, geen heldendaden; gewoon informatie doorgeven. Dat is, hoe weinig glamoureus ook, het nuttigste instrument dat we hebben.
Misschien is dat de echte moraal van dit kleine stadsdrama: veiligheid is geen grootse belofte, maar een reeks kleine, gedeelde handelingen. Een melding hier, een herinnering daar, en een straat die morgen weer gewoon straat mag zijn. De Bijdorplaan is geen misdaadscene; het is een plek waar we passeren, en bij voorkeur heel. Laten we zorgen dat het zo blijft — met minder spektakel en meer normaal.
