Er is niets zo bevredigend als een lege inbox — behalve dan de illusie dat je leven onder controle is omdat een app dat zegt. We tikken, swipen en schuiven taken alsof het dominostenen zijn, en noemen dat vooruitgang. Ondertussen groeit het digitale woud van kleurcodes, labels en ‘smart lists’. Het voelt druk, dus het moet wel belangrijk zijn, toch? Als bezigheidstherapie een leaderboard had, stonden we allemaal op het podium.
De to-do app als reddende engel
Elke nieuwe app belooft hetzelfde mirakel: meer gedaan krijgen met minder moeite. En elke keer krijg je exact het tegenovergestelde: meer beheer, meer instellen, meer beslissen. Je agenda ziet er uit als een Tetris-bord op level 20, maar je belangrijkste taak ligt te zuchten in de hoek. Productiviteit is verworden tot cosplay: we zien eruit alsof we werken, we voelen ons alsof we werken — en precies daarom komt er zo weinig af.
Meer lijstjes, minder leven
De moderne professional splitst alles op in sublijsten, subtaken en sub-subprioriteiten. Je vinkt twintig kleintjes af en noemt dat een sprint. De grote olifant — die ene taak die ertoe doet — blijft onaangeroerd, maar wél perfect gelabeld. Het is het equivalent van je keuken reorganiseren terwijl de pan op het vuur aanbrandt. Maar hey, kijk die iconen glanzen.
Notificaties: kleine brandjes in je brein
Elke ping is een microbrandje. Je aandacht rent erheen met een emmer van dertig milliliter. Na de zoveelste onderbreking voelt je hoofd als een open kantoor: lawaaiig, gefluister, iemand die vraagt of je ‘heel even’ hebt. Contextswitching is geen vaardigheid; het is energieverlies met een hippe naam. De timer tikt, je grafiek stijgt, je hartslag ook. Gefeliciteerd, je bent druk.
De KPI van je ziel
We meten minuten, klikken en streaks, alsof betekenis zich laat wegen in grafieken. Tijdregistratie voor je menselijkheid: hoe scoor jij vandaag op empathie per uur? Als je geluk kon A/B-testen, deden we het. Maar sommige dingen weigeren spreadsheet: dieptewerk, weloverwogen keuzes, stiltes die iets opleveren. Helaas kun je die niet exporteren als CSV.
Wat echt werkt (maar niemand wil horen)
Schrap. Kies. Zeg nee. Doe één ding volledig, en laat de rest tijdelijk lelijk zijn. Zet notificaties uit alsof je een brandalarm dempt. Plan blokken zonder wifi. Gebruik een notitieboek of, radicaal idee, een potlood. Batterijduur: eeuwen. Resultaat: minder frictie, meer werk dat telt. Niet sexy, wel effectief — dus natuurlijk onpopulair.
Misschien is productiviteit niet de kunst van meer doen, maar van minder verliezen aan ruis. Laat je agenda ruimte hebben voor adempauzes, laat een taak onaf als hij onbelangrijk is, en stop met het cureren van je werk alsof het een Instagram-feed is. Als je per se een app wilt, kies dan de oudste: aandacht. Gratis, schaars, en het enige dat werkelijk rendeert.
