In Zoetermeer, op de Rembrandtstraat, bewees een babbeltruc op maandag 19 mei weer eens dat vertrouwen goedkoper is dan aluminiumfolie maar duurder uitpakt: ruim 12.000 euro foetsie. De dader? Niet een hacker met hoodie, maar iemand met een keurige stem en een script dat beter is ingestudeerd dan een eindmusical. Bankhelpdeskfraude: het theater waarin wij de hoofdrol spelen, inclusief applaus op het einde — de dader klapt het hardst.
Hoe de babbeltruc werkt
Het begint met een telefoontje van “de bank”. Het nummer lijkt echt (spoofing is het nieuwe visitekaartje), de stem klinkt geruststellend bezorgd en de boodschap is altijd dezelfde: uw geld loopt gevaar. Vervolgens komt het redplan: verplaats direct uw geld, blokkeer uw pas, en ja, er komt zo een koerier langs om alles veilig te stellen. Met andere woorden: bereid uw portemonnee voor op een crash course zwaartekracht.
De perfecte imitatie
De fraudeurs gebruiken jargon alsof ze het handboek van uw bank hebben ingelezen: “fraudepreventie”, “token”, “tijdelijke veilige rekening”. Ze zetten achtergrondgeluid op alsof ze op een callcentervloer staan en mailen pdf’s die er meer corporate uitzien dan een kwartaalrapportage. Het is geen magie; het is productie.
Het psychologisch draaiboek
Urgentie: handel nú, anders is het te laat. Autoriteit: wij zijn de bank, wie bent u om te twijfelen. Schaarste: dit is uw enige kans. En tenslotte commitment: een klein stapje (even uw gegevens bevestigen) wordt moeiteloos een grote (uw pas afgeven, uw spaargeld verplaatsen). Het is beïnvloeding 101, maar dan met een prijskaartje met drie nullen.
Waarom we ervoor blijven vallen
We zijn opgevoed om beleefd te zijn aan de telefoon, respect te hebben voor uniformen en koeriers, en niemand wil de persoon zijn die “te laat” reageerde op een veiligheidswaarschuwing. Ondertussen verdrinken echte waarschuwingen van banken in de oceaan van notificaties. En schaamte houdt slachtoffers stil, waardoor daders nog een ronde krijgen. In Zoetermeer was het weer raak — niet omdat mensen dom zijn, maar omdat het script slim is.
Wat banken en wij zouden moeten doen
Banken: stamp het ene protocol in elk hoofd — wij bellen nooit om geld te verplaatsen, wij sturen nooit iemand langs, punt. Maak een grote rode “paniekknop” in de app, zet standaard lage limieten op nieuwe apparaten, en stop met wollige mails. Zeg het zoals het is, elke week opnieuw.
Snelle checklist voor de realiteit
Hang op. Bel zélf terug via het nummer in uw bankapp. Houd de deur dicht voor koeriers die “veiligheid” komen halen. Deel nooit pincodes, ook niet in toetsenblokken die “tijdelijk” heten. En ja, als het te dringend klinkt om waar te zijn, is het precies dat.
We hoeven niet achterdochtig te worden, alleen praktisch ongezellig. De enige echte “veilige rekening” is die waar u zelf naartoe navigeert, zonder regie van een onbekende stem. In een land waar we files, regen en voetbaldrama’s overleven, moet één reflex er ook in: ophangen, ademen, controleren. Laat de babbelaars hun voorstelling geven — zonder uw geld als entree.
