Weer een app die je leven op rails zet. Knap, want die rails liggen precies richting burn-out. We swipen taken weg zoals kruimels van een bureau dat nooit meer leeg raakt. Productiviteit is de nieuwe glitter: het schittert in het licht en kruipt overal tussen, inclusief je laatste vrije minuut.
De mythe van efficiëntie
Elke seconde die je zegt te winnen, betaal je ruimschoots terug met instellingen, integraties en synchronisaties. Het is administratie als lifestyle. De agenda stuurt jou, niet andersom. En eerlijk, het voelt comfortabel om je autonomie te delegeren aan een algoritme dat je trakteert op grafiekjes met groene vinkjes.
Tijd besparen kost tijd
We bouwen snelkoppelingen naar snelkoppelingen, tot het snelste pad een doolhof blijkt. Je werk begint pas echt als je set-up klaar is, wat toevallig nooit gebeurt. Er is altijd nog een plug-in die alles oplost, behalve het werk zelf. De stopwatch tikt mee, niet om tijd te sparen maar om schuld te meten.
De to-do van de to-do
Je maakt een lijst om je to-do te ordenen, dan een lijst om die lijst te prioriteren, daarna een routine om de prioriteiten te evalueren. Uiteindelijk is de taak gedaan, alleen niet door jou, maar door de hamerende urgentie van een deadline. Hoera, efficiëntie via paniekbeheer.
Design als placebo
Het design glimt, dus het zal wel helpen. We verwarren frictieloze interface met frictieloos leven. Rondingen, schaduwen, pastelzacht minimalisme: het verdooft precies lang genoeg om te vergeten dat je nadenken geen swipe-beweging is. De app is een spiegel die je productiviteit terugkaatst in zorgvuldig gecureerde pixels.
De dopamine van de notificatie
Elke ping is een miniloting. Soms win je een badge, vaker een onderbroken gedachte. Je brein mapt prioriteit aan volume, dus wint het luidste item steevast van het belangrijkste. En toch zetten we de belletjes hoger, alsof lawaai eindelijk orde zal spreken.
Misschien is echte productiviteit stomweg saai: een uur zonder glitter, met een taak en stilte als luxe. Durf een app te verwijderen en merk hoe de dag niet instort, maar ruimte maakt. Wie weet blijkt focus geen functie, maar een keuze. Verrassend onhandig, en daarom precies wat werkt.
