Het is fascinerend hoe elk stukje software tegenwoordig “AI” op de doos plakt, alsof een sticker je inbox spontaan Marie Kondo’t. Toch blijft je cursor knipperen met dezelfde passief-agressieve energie als altijd. Maar goed, we hebben nu glinsterende knoppen die “magisch” heten. Dat scheelt.
Wat noemen we hier eigenlijk AI?
Blijkbaar is alles dat iets afmaakt wat je half begon meteen artificiële intelligentie. Autocomplete? AI. Een regel die je e-mails sorteert omdat je ooit op een knop klikte? Ook AI. Als je hard genoeg met marketing roept, klinkt zelfs een if-else statement visionair. Ondertussen moet jij nog steeds uitleggen waarom drie versies van hetzelfde document rondwaren als losgelaten duiven.
De belofte versus de praktijk
De pitch: minder werk, meer ideeën, en tijd om eindelijk piano te leren. De realiteit: je tool wil eerst je data, je ziel en je notificatierechten. Daarna krijg je suggesties die “tijd besparen” door je drie keer te laten bevestigen wat je toch al ging doen. De cursor knippert nog steeds. Hij lijkt het bijna te weten.
De rituele demo
Er is altijd een demo. Iemand typt één vage prompt en krijgt in tien seconden een perfect plan, een toonbare samenvatting en een cappuccino. Jij typte gisteren “maak samenvatting” en kreeg een mediumlange haiku met voetnoten. De magie werkt kennelijk alleen op wifi uit het parallelle universum van marketingafdelingen.
KPI’s, glitter en gezichtsherkenning voor je boodschappenlijst
We bouwen features die indruk maken op investeerders en bestuurders met een zwak voor dashboards. Dus krijgt je notitie-app sprintvelocity, mood-analyse en een AI-mentor die je “focus” noemt terwijl hij badges uitdeelt. Intussen klik je drie lagen weg om een simpele taak aan te vinken. Maar kijk, een confettianimatie. Efficiëntie!
Wat wél werkt (en waarom niemand het lanceert)
Vervelend spul: betere defaults, minder notificaties, heldere status, duidelijke eigenaars. Geen wauw-factor, wel rust in je hoofd. Tools die weigeren te pingen zonder reden. Interfaces die niet stiekem je aandacht opeten om “engagement” te voeden. Het is niet sexy, maar het werkt. En precies daarom staat het niet op de keynote.
Misschien is de echte intelligentie niet kunstmatig, maar ouderwets: kiezen wat je níet bouwt, wat je níet leest, wat je níet automatisch laat gebeuren. Noem het desnoods AI als je budget dat verlangt. Maar als je de volgende keer een demo ziet die belooft dat je werk zichzelf doet, stel dan één vraag: wie doet hier eigenlijk het denken—de tool, de marketing, of jij die eindelijk op “mute” klikt?
