Zoetermeer doet weer wat elke zichzelf respecterende Nederlandse stad in november doet: de plof romantiseren en de schade opruimen. Op zaterdag 22 november 2025 mag iedereen met zwaar, voor consumenten verboden vuurwerk zijn geweten en zijn schuur legeren tussen 10.00 en 17.00 uur, op de Markt. Straf? Nee hoor, vandaag heet het inleveren. Morgen heet het verantwoord. Hoe keurig.
De zachte greep van de wet
Het principe is simpel: kom met je illegale knalkunstwerken naar het speciale inleverpunt en vertrek zonder strafblad, maar met een opgepoetste ziel. De overheid als vriendelijke conciërge, die de sleutelbos rammelt en mompelt: laten we het er niet meer over hebben. Het is de amnestieversie van Oud en Nieuw: we doen net alsof het niet is gebeurd, zolang het nu maar veilig in een container verdwijnt in plaats van in een woonkamer.
Een markt voor morele boekhouding
Dat dit op de Markt gebeurt, is bijna literair. Waar anders ruil je spijt in tegen opluchting? Het kraampje voor gewetensverlichting staat tussen de gebruikelijke kraammentaliteit: in plaats van drie voor de prijs van één, krijg je één voor de prijs van nul sancties. Je levert in wat je stiekem ooit stoer vond en krijgt er rust voor terug. Geen slecht ruilmiddel in een tijd waarin alles schreeuwt en iedereen filmt.
Logistiek van gewetensverlichting
De spelregels zijn basaal en voorkomen dat de inleverdag zelf het avondnieuws haalt: vervoer het spul veilig, laat lonten met rust, stop het in stevige verpakkingen, en laat de stoerheidsperformances thuis. Je komt, je overhandigt, je vertrekt. Niemand vraagt naar de ontstaansgeschiedenis; dit is geen biecht, dit is een brandvrije transactie.
Waarom dit nodig is
Omdat ieder jaar hetzelfde script wordt afgespeeld: iemand denkt dat zwaartekracht onderhandelbaar is, dat lonten geduld hebben en dat ramen gevoelens missen. Ambulances spelen taxi, verzekeraars spelen dom, en de buurtapp speelt koor. Zwaar, verboden vuurwerk is niet voor consumenten omdat consumenten nu eenmaal consumenten zijn: nieuwsgierig, eigenwijs en soms verbluffend optimistisch over hun motoriek.
Wie betaalt de knal?
Rekeningen komen altijd ergens terecht: ziekenhuizen, herstelbedrijven, belastingbetalers. Een inleverdag kost geld, maar een straat zonder scherven en een dienstdoende spoedeisende hulp zonder vuurwerksouvenir kost minder. Het is het soort kosten-batenanalyse dat zelfs een vuurpijl begrijpt: beter gecontroleerd in stilstand dan spectaculair in brokstukken.
Dus als je schuur nog een kist heeft die zwaarder weegt dan je excuses: zaterdag 22 november, tussen 10.00 en 17.00 uur, de Markt. Leveren wat je toch niet aan kon, en vertrekken met iets dat zeldzamer is dan knaldrang: ruimte in je hoofd. Niet omdat je braaf bent, maar omdat slim zijn soms uitziet als een stap naar voren met een doos en een klein beetje schaamte. De rest van de stad zal je dankbaar zijn, al is het maar omdat stilte óók een vorm van vuurwerk is.
